neo monastiri

Ο παππούλης Ανανίας των Εξαρχειων

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω

Ο παππούλης Ανανίας των Εξαρχειων

Δημοσίευση από Admin Την / Το Κυρ Οκτ 26, 2008 1:19 am

Ο παππούλης Ανανίας των Εξαρχειων


26-10-08

Ξημέρωμα Κυριακης βαδιζουμε μες στη νυχτια .Η ωρα 5.15 κι η
πολη λαγοκοιμαται. Σαββατοβραδο βλεπεις ! Σκουντουφλαμε σε ξενυχτισμενους
περαστικους και σε ανθρωπους του
νυχτοκαματου. Ένα λεωφορειο που περνα μας θυμιζει με το φωτεινο ηλεκτρονικό του
μηνυμα πως σημερα είναι μερα γιορτινη «Χρονια πολλα Δημήτρη –Δήμητρα». Είναι ομορφο
το πρωινο ,όταν εχει έναν σκοπο. Όταν βαδιζεις και γνωρίζεις που πας …και
σήμερα τουτο το ελαφρως βιαστικό περπατημα ειχε προορισμο!


Το ταξι σταματησε στη Πατησιων κι επιβιβαστηκαμε .Οι δρομοι
σχεδον ερημοι, καπως αγουροξυπνημενοι μου φανηκαν .Δεν αργησαμε να φτασουμε στον προορισμο μας .
«Θα παμε σε μια εκκλησια» ,μου χανε πει . Το αυτοκινητο σταματησε στην αρχη ενος
πεζοδρομου, στα Εξαρχεια, ο οποιος κατεληγε σε πολλα σκαλοπατια που οδηγουσαν στο λοφο . Δεν ειμαι ο κλασικη
θεοφοβουσα ,δεν νιωθω καν το νοημα του καλου Χριστιανου .Η σχεση μου με το Θεο είναι
τοσο ιδιαιτερη που ευκολα κανεις θα με περνουσε και για αθεη. Ωστοσο ζω με την
αληθεια που κρυβω επιμελως μεσα μου .Τις ερμηνειες των πιστευω μου συνηθως τις κρατω
σε ένα μικρο ντουλαπακι στα βαθη της ψυχης μου . Όχι για κανεναν άλλο λογο μα
για κεινον τον τοσο απλοϊκο. Πώς να ερμηνευσεις
Εκεινο που κι εσυ δε μπορεις να
εξηγησεις με λογια. Οι μεγαλες αληθειες
δυστυχως πως μπορουν να αποτυπωθουν με λεξεις! Τουλαχιστον εγω
αδυνατω να το κανω.


Βγαινοντας από το ταξι πηρα λαθος προορισμο .Φυσικο για
καποιον που δε γνωριζει περα απ αυτά που εχει δει μεχρι τοτε στη ζωη του. Με το
βλεμμα μου από το παραθυρο ,οσο με βοηθουσε και το σκοταδι, λιγο πριν βγω ήδη ειχα τσεκαρει το μερος . Ετσι πηρα την
πρωτοβουλια και με ανεση ξεκινησα να βαδιζω με προορισμο τα σκαλια. Οι φωνες με
σταματησαν. «Ει ….που πας ;από δω ,από δω»…». Με απορια αρχισα να ελεγχω τα
κτιρια.Μα τι μου λενε πλακα μου κανουν .. «Που; που είναι γιατι δε τη βλεπω;».Σα
χαζη προσπαθουσα να διακρινω την εκκλησια ,μα ματαια . «Εδώ από κατω» μου
απαντησαν οι φωνες μ ένα στομα. Συννενοημενοι είναι λεω, μου κανουν πλακα. Το
σημειο που μου εδειχναν ηταν στην ακρη του πεζοδρομου .Μια πορτα χωμενη σχεδον
κατω από την αρχη της σκαλας κι ανηκε στη τετραοροφη γωνιακη πολυκατοικια .
Χαμογελαω σαν την εξυπνη λοιπον και απαντω «ναι καλα ! αντε πειτε μου που είναι
μη με κοροιδευετε..».


Η επιμονη τους με κανει να τους ακολουθησω και βρισκομαι να
ανεβαινω μια κυκλικη τσιμεντενια σκαλα που κατεληγε στον πρωτο οροφο της «πολυκατοικιας».
Από την εισοδο ηδη η εντονη μυρωδια του
λιβανιου αρχισε να ξεθολωνει το μυαλο .Μολις φτασαμε στο τερμα της σκαλας με τα μανουαλια και τα αναμμενα κερια ,βεβαιωθηκα .Προκειται πραγματι για
εκκλησια. Η κακομαθημενη λοιπον αρχισε να παρατηρει το χωρο και να τον
συγκρινει .Ολα μου φαινονταν πρωτογνωρα .Ανορθοδοξα θα τολμουσα να πω. Μικρος ο χωρος της εισοδου οπου συνοστιζονταν
οι πιστοι για ν αναψουν τα κερια τους .Λιτος κι απέριτος ..σχεδον αδειος . Ανεβηκαμε
άλλη μια σκαλα .Φτασαμε στον εξωστη που
ειχε το σχημα Π. Καρεκλες τον πλαισιωναν και αφθονες εικονες μικρες και μεγαλες
,ακαταστατα βαλμενες σε τυχαια σειρα.Αλλες απλα ακουμπισμενες στο τοιχο. Τιποτα
από τα μεγαλεια που συνηθισα να βλεπω στις εκκλησιες που ειχα επισκεφτει μεχρι
τωρα. Τιποτα αστραφτερο και λαμπερο. Αντιθετα
στο ημιφως όλα φαινονταν επιπλεον σκοτεινα .Μονο εκεινα τα προσωπα των
αγιων στις τοιχογραφιες μου ηταν καπως οικεια. Ηταν το ιδιο σκυθρωπα και σκεφτικα . Το ιερο μια σταλα
..ισα που ξεχωριζαν οι δυο πορτες του .Κανενα τεμπλο δε το στολιζε.


Η λειτουργια ειχε ηδη αρχισει . Διεκρινα δυο φωνες . Μια
ψιλη που ανηκε στον μοναδικο ψαλτη και μια βαθια βραχνη που υπεθεσα -μα δεν
μπορουσα να δω –πως ανηκε στον παππουλη Ανανια. Ο χωρος δεν ηταν τετραγωνος κι αδυνατουσα να εχω καλη οπτικη εικονα
από κει που ημουν, οσο κι αν προσπαθουσα. Εβλεπα μονο από το στερνο και κατω …το
ρασο μεχρι τα ποδια. Μ’ ειχαν ενημερωσει για τον παππουλη ,πως είναι αρρωστος και
δυσκολευεται κομματι ν ανταπεξελθει. Μα η φωνη που ακουγα τωρα δε μου δειχνε
κανενα τετοιο σημαδι κι αρχισα ν αμφιβαλλω εάν ηταν ο ιδιος που εψελνε. Στ
αυτια μου η φωνη εφτανε τοσο σταθερη και δυνατη που εψαχνα την καταλληλη στιγμη
ώστε να ρωτησω για να το επιβεβαιωσω. Μα κεινη η στιγμη
αργουσε γιατι η ησυχια μ εμποδιζε. Πολλοι πιστοι μα ιχνος θορυβου. Κι ετσι
σιωπουσα. Περασε αρκετη ωρα ώστε τελικα ν
α μου επιβεβαιωσουν–κι αυτό μ ένα νευμα – πως προκειται για τον ιδιο. Τα λογια
του ακουγονταν ξεκαθαρα μα λιγο ασυνηθιστα για μενα σχεδον ξενα . Οι
παππαδες που ειχα ακουσει μεχρι σημερα να ψαλλουν ηταν παντα λιγο βιαστικοι
,πολυλογαδες με μια χρεια φωνης αυστηρη και υφος ιεροεξεταστη.


Εδώ όλα ηταν αλλιως. Ακομα και οι πιστοι εμοιαζαν
διαφορετικοι. Αμιλητοι σα λυπημενοι καθονταν ή σηκωνονταν όρθιοι ακολουθωντας
την τυπολατρεια του καθε ψαλμου . Δεν ηταν ξεχωριστοι ανθρωποι ο καθενας τους παρα ένα συνολο ,ένα σωμα. Στο
μυαλο μου ηρθαν μνημες από το βιβλιο των θρησκευτικων μου όταν πηγαινα σχολειο.
Οι χριστιανοι στα ρωμαικα χρονια καταφευγαν στις κατακομβες για να λατρεψουν
τον Κυριο τους. Εκει η αγαπη ξεχειλιζε γιατι ολοι ηταν σαν Ενας. Λειτουργουσαν
σαν ομαδα με ένα ενναιο σωμα και πυρηνα
την πιστη τους . Αυτή η εικονα μου ρθε κεινη τη στιγμη στο νου. Μια αναλαμπη
που φωτισε κι άλλες σκεψεις. Οι συνειρμοι αναποφευκτοι καθως δε μπορουσα να
συγκεντρωθω οσο κι αν προσπαθουσα. Τα ματια ασυνηθιστα περιεργαζονταν το χωρο
ασταματητα και τουτο χειροτερευε την κατασταση μου. Ενιωθα λιγο- πολύ ξενη σ αυτό
το Σωμα. Αποκομμένη μα και συνάμα τοσο κοντα τους. Τι να ζητουν ολοι τουτοι που
συναθροιστηκαν εδώ μεσα .Αφησαν το ζεστο τους κρεβατάκι κι ετρεξαν μες στο
σκοταδι ν΄ακουσουν ψαλμωδιες . Και τοτε απαντησεις –δικα μου συμπερασματα- αρχισαν
να ξεδιπλωνονται. Με γνωμονα πως η πλειοψηφια των πιστων αποτελουνταν από νεους
ανθρωπους αρχισα να βλεπω την αληθεια.
Σε τουτη τη πολη που ολοι λατρευουν και μισουν ταυτοχρονα η ελπιδα κρυβεται στα
πιο απιθανα μερη. Όταν ζεις στο χαος μοιαζεις με πυγολαμπιδα .Το φως σε τραβαει
σα μαγνητης κι εσυ απλα πρεπει ν
ακολουθησεις τη μοιρα σου. Το
προβλημα υπαρχει όταν τουτο το φως είναι τεχνητο .Μπορει να σου καψει τα φτερα να
σ αφανησει . Μα όταν αυτό το Φως προερχεται από φυσικη πηγη ,είναι ζωη και του
οφειλεις χαρη. Στη μεγαλουπολη θαμπωνεσαι .Οπου κι αν κοιταξεις οι φωτεινες
πινακιδες σε στραβωνουν. Αναζητας λοιπον
το ημιφως .Το ευχεσαι ! Θες να
ξεκουρασεις τους αμφιβληστροειδείς σου γιατι αλλιώς μπορει να τυφλωθεις! Σ΄αυτή τη πολη η
μοναξια είναι βαρια .Οσο δυνατος κι αν εισαι θα κουραστεις καποια στιγμη απ το
φορτιο της . Χρειαζεται να το εναποθέσεις καπου κι αν μπορεσεις να το ξεφορτωθεις τελειως . Γι’ αυτό
χρειαζεσαι βοηθεια. Ένα χερι να πιαστεις . Μια ψυχη ν ακουμπισει στη δικη σου ,
να την αφουγκραστει και να αισθανθεις τη ζεστασια της. Σε τουτη τη πολη που
παλευεις με τις χιμαιρες ανωφελα , η
μερα σου φαινεται αβασταχτη. Αναζητας
μια κουβεντα ως παρηγορια να σου απαλύνει τη συνειδηση. Να σου κρατησει συντροφια στις αμφιβολιες σου . Να σου δειξει
μια οδο σωτηριας!


Σας το ξανατονιζω δεν ειμαι της θρησκειας παιδι ,
μα δε ξερω πως αλλα θαρρω πως μπορω να «διαβαζω» σημαδια. Μαλλον τα πλαθω …αυτό θαναι και τιποτα άλλο.


Η λειτουργια κυλησε
ομαλα κι ηρθε η ωρα του κηρύγματος. Αφου πρωτα μεσα από το ιερο τον ακουγαμε
καθαρα πολλες φορες να ζητα ταπεινα συγνωμη από ολους εμας για τις αμαρτιες του
,ο παππουλης Ανανιας ελαβον θεση. Μιλησε για το Χριστο που εκανε ένα μεγαλο
ταξιδι για να φτασει σε μια χωρα ώστε να λυτρωσει έναν δυστυχη από τα δαιμονια
που τον βασανιζαν. Τελικα τα δαιμονια σωθηκαν κι αυτά αφου χωθηκαν στο σωμα των
γουρουνιων. Επειτα ηρθε η ωρα του πανηγυρικου λογου της ημερας . Τιμησε τη
μνημη του στρατηλατη Αγιου αναφεροντας λεπτομερειες από τον βιο του.Αναφερθηκε
στη Σαλονικη με ευγενικα σχεδον αγαπησιαρικα λογια. Μιλησε σχεδον σκληρα για τις
αξιωσεις των γειτονων μας κι αφου μας ευχαριστησε
απ τα βαθη της καρδιας του ολους , μοιρασε το ψωμακι . Ολοι ενας ενας με
ευλαβεια και με υποδειγματικη συμπεριφορα περασαν από μπροστα του. Σε ολους
ελεγε την ευχη. Δε περασε κανεις χωρις να την ακουσει.


Εκεινη τη στιγμη
αρχισα κι εγω να ετοιμαζομαι για το φευγιο μα εβλεπα πως κανεις τους δεν εφευγε
. «Γιατι ; γιατι ;» ρωτουσα συνεχως μεχρι που εκνευρισα τον συνταξιδιωτη.
Ερμηνευσε την ερωτηση μου ως βαρεμαρα . Μα εμενα το σφαλμα μου είναι η
αχαλινωτη περιεργεια μου. Κακο πραγμα δε λεω αλλα…να που ετσι ειμαι ! Τελικα
καθισα βουβη και μες στη περιεργεια να δω τελικα τι θα επακολουθησει. Ειχαμε ηδη κατεβει και
μεις από τον εξωστη και αποτελουσαμε πια ολοι μια μεγαλη παρεα. «Τη Υπερμάχω στρατηγώ τα νικητήρια...» του
Ακαθιστου Υμνου πλημμυρισε την αιθουσα . Εψελναν ολοι και τοσο υπεροχα σα να ‘ταν χορωδια! Αρχισα
κι εγω να ψιθυριζω μαζι τους μη κρυβοντας ωστοσο την αμηχανια μου. Μετα ο
ασπρομαλλης Ανανιας εδωσε το συνθημα να ξεκινησουν καποιον άλλο υμνο .Αυτον
αλλα και τον άλλο που ακολουθησε δε τους γνωριζα. Όμως οι πιστοι τους ηξεραν περιφημα . Το μονο που μπορω να πω με
βεβαιοτητα είναι πως ο τελευταιος υμνος αναφεροταν στη Θεοτοκο κι εδώ ο
παππουλης εδειξε μια ιδιαιτερη προτιμηση. Μετα από τις παροτρυνσεις του το
εψαλλαν τρεις φορες!



Η λειτουργια τωρα πια πηρε τελος! Μα όχι ! Τι
περιμενουν ακομη; Κι ο ιδιος με ένα φιλαρεσκο αλλα συμπαθητικο τροπο αναφερθηκε
σ αυτό . « Δε θα φυγετε;» .Το χαμογελο του όμως εδειχνε πως γνωριζε. Κανεις δε
θα εφευγε αν δεν αποχωρουσε ο ιδιος πρωτα!



Αρχισε να περναει αμιλητος υποβασταζομενος-η
κουραση ηταν πιαεκδηλη- αναμεσα από το πληθος που καρτερικα περιμενε την
αποχωρηση του. Στο προσωπο του ζωγραφισμενη αχνα μια ευχαριστηση . Ολοι περιμεναν
κι ευχονταν να τους απευθυνει έναν λογο
.Εκεινος κοντοσταθηκε στον συνταξιδιωτη μου . Του μιλησε σχεδον πατρικα –του χει
ιδιαιτερη αδυναμια- και για λιγο η ματια του καρφωθηκε σε μενα. Εσκυψα του
φιλησα το παγωμενο χερι του και κεινος αφου με «μετρησε» πρωτα για καποια δευτερολεπτα μου ειπε επιτακτικα «
Πως σε λενε εσενα;» . « Γεωργια» του απαντησα και τοτε χρησιμοποιησε μια
εκφραση πολύ γνωστη .Εκεινη του αξιομακαριστου Χριστοδουλου. Χαμογελασε κι
εφυγε αφου ευγενικα απεφυγε το πληθος λεγοντας να μη το παρουν προσωπικα αλλα
δε μπορει να τους χαιρετησει ολους.



Μου ειπαν μετα πως σπανια απευθυνεται σε
καποιον πιστο κι άλλο τοσο πως σπανια λεει τουτο που μου ειπε.



Εγω παλι κρατω κατι που ειχε πει στη μεση του
κηρυγματος : « ο Θεος αγαπα ολους ..αλλα περισσοτερο απ ολους εκεινους ..τους
αμαρτωλους»…



Να σαι καλα παππουλη Ανανια …αποτελεις πραγματικα υποδειγμα Ανθρωπου!
Τιμη μου να σε ανταμωσω σ αυτη τη ζωη...


Έχει επεξεργασθεί από τον/την Admin στις Τρι Οκτ 28, 2008 5:39 am, 2 φορές συνολικά

_________________
Γνωριζω το τέλος . Η πορεια με παραπλανα...

"ΟΛΒΙΟΣ ΟΣΤΙΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΕΣΧΕ ΜΑΘΗΣΙΝ"

Admin
Admin
Admin

Αριθμός μηνυμάτων : 1288
Ηλικία : 47
Τόπος : Athens
Registration date : 17/02/2008

Character sheet
castle:
0/0  (0/0)

http://www.youtube.com/user/neomonastiri

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Ο παππούλης Ανανίας των Εξαρχειων

Δημοσίευση από pako.maria Την / Το Δευ Οκτ 27, 2008 10:50 am

Διάβασα ξανά και ξανά και 'έκλεψα' στα αλήθεια νομίζω κάτι απο όλα αυτά που βίωσες και ένιωσες εκεί...Αναρωτιέμαι αν έχω διαβάσει κάτι πιό...όμορφο κάτι που με μιάς απαλύνει την ψυχή.
Είσαι τυχερή που γνώρισες αυτόν τον σεβάσμιο γέροντα και χαίρομαι πολύ για σένα.
Υπέροχη η περιγραφή σου....εικόνες έχω και ας μην το έζησα....
Σε ευχαριστώ.....που θέλησες να μοιραστείς μαζί μας αυτή την εμπειρία!!!!!!!!

pako.maria

Αριθμός μηνυμάτων : 229
Ηλικία : 44
Τόπος : ΦΑΡΣΑΛΑ
Registration date : 17/09/2008

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Ο παππούλης Ανανίας των Εξαρχειων

Δημοσίευση από thanasis Την / Το Παρ Νοε 14, 2008 10:56 am

Εδώ λέμε τις απόψεις μας έτσι δεν είναι;
Admin έγραψε:....καθονταν ή σηκωνονταν
όρθιοι ακολουθωντας την τυπολατρεια του καθε ψαλμου
. Δεν ηταν ξεχωριστοι ανθρωποι ο καθενας τους παρα ένα συνολο…
Από το πνεύμα του ανθρωποκεντρισμού ορμώμενοι
κάθονταν ή σηκώνονταν όρθιοι ακολουθώντας την τυπολατρία του κάθε ψαλμού, και από το ίδιο πνεύμα πάλι όταν βγήκαν έξω συνέχισαν την πονηρή, βρώμικη βολική ανθρωποκεντρική ζωή τους.

thanasis

Αριθμός μηνυμάτων : 120
Registration date : 01/04/2008

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Ο παππούλης Ανανίας των Εξαρχειων

Δημοσίευση από Admin Την / Το Τρι Νοε 18, 2008 4:47 am

ΤΟΥΤΟ ΕΣΤΙ ΑΝΘΡΩΠΟΣ αγαπητε Θαναση !
Αυτο το ον αποτελει μυστηριο ...κρυβει το καλο και το κακο οταν γεννιεται σε ισες δοσεις ! Στη πορεια της ζωης του προσπαθει να υπερνικησει το ένα προς χαρην του αλλου! Ειναι στην επιλογη του, στην ελευθερη βουληση του τι δρομο θα ακολουθησει....
Μην υποτιμας την πνευματικοτητα ειτε αυτη μεταφραζεται σε θρησκευτικη κατανυξη ειτε οπως θες εσυ ονομασε το! Βρωμικη σκεψη ειναι και η κριση ειδικα οταν επιτιθεμαστε σε κατι που αγνοουμε ή δεν καταλαβαινουμε ! Να μου επιτρεψεις λοιπον επειδη ημουν παρον να σου πω πως αυτο που ενιωσα στην ατμοσφαιρα ξεφευγει κατα πολυ απ αυτο που εισεπραξες εσυ διαβαζοντας το κειμενο.Το φταιξιμο ειναι μαλλον δικο μου γιατι οι φιλολογικες μου ικανοτητες φανηκαν αδυναμες να μεταφερουν σε ικανοποιητικο βαθμο το κλιμα! Δεν ειμαι της θρησκειας παιδι το επαναλαμβανω κι ετσι οτι γραφω ισχυει δεν ειναι αποκυημα καποιας ιδεολογικης προσεγγισης απλα αποτυπωση ενος συναισθηματος που μου μεταφερθηκε !
Στη διαθεση σου ..... Like a Star @ heaven

_________________
Γνωριζω το τέλος . Η πορεια με παραπλανα...

"ΟΛΒΙΟΣ ΟΣΤΙΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΕΣΧΕ ΜΑΘΗΣΙΝ"

Admin
Admin
Admin

Αριθμός μηνυμάτων : 1288
Ηλικία : 47
Τόπος : Athens
Registration date : 17/02/2008

Character sheet
castle:
0/0  (0/0)

http://www.youtube.com/user/neomonastiri

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Ο παππούλης Ανανίας των Εξαρχειων

Δημοσίευση από thanasis Την / Το Τρι Νοε 18, 2008 7:55 am

Την πνευματικότητα δεν την υποτιμώ, αλλά εδώ δεν πρόκειται για πνευματικότητα πρόκειται για κατάνυξη μόνο. (Άλλοι βρίσκουν
κατάνυξη στις εκκλησίες άλλοι στα μπουζούκια ….) Που μάλλον, δεν εκτίμησες σωστά αυτό που έζησες, και το νόμισες για πνευματικότητα. Που στο κάτω-κάτω δηλαδή εδώ που τα λέμε, η πνευματικότητα δεν είναι και πανάκεια….

Δεν αμφιβάλλω καθόλου ότι αυτό που έζησες κι ένιωσες ήταν πολύ δυνατό, αφού παραπλανήθηκες και είδες μόνο ομορφιά, ενώ εκεί μέσα βασίλευε η υποκρισία και ο φιλοτομαρισμός. Θα μου πεις τους ξέρω τους ανθρώπους;
Ε δεν τους ξέρω αλλά… συνηθισμένα πράματα… δεν ξέρω τους συγκεκριμένους αλλά ξέρω γενικά τους ανθρώπους.

Ελπίζω να μην νοιώθεις άσχημα που δεν κατάφεραν οι φιλολογικές σου ικανότητες να με βάλουν στο κλήμα και να παραπλανηθώ κι εγώ.




Υ.Γ. Είσαι σίγουρη ότι δεν ήταν καμιά γιάφκα καμουφλαρισμένη;

thanasis

Αριθμός μηνυμάτων : 120
Registration date : 01/04/2008

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Ο παππούλης Ανανίας των Εξαρχειων

Δημοσίευση από thanasis Την / Το Τρι Νοε 18, 2008 8:18 am

Η λειτουργια κυλησε
ομαλα κι ηρθε η ωρα του κηρύγματος. Αφου πρωτα μεσα από το ιερο τον ακουγαμε καθαρα πολλες φορες να ζητα ταπεινα συγνωμη από ολους εμας για τις αμαρτιες του….

Υπερβολές! Σε αναλογία, τέτοιες υπερβολές κάνει ο Γιώργος Μάγκας
ο γύφτος κλαριντζής.

,ο παππουλης Ανανιας ελαβον θεση. Μιλησε για το Χριστο που εκανε ένα μεγαλο ταξιδι για να φτασει σε μια χωρα ώστε να λυτρωσει έναν δυστυχη από τα δαιμονια που τον βασανιζαν. Τελικα τα δαιμονια σωθηκαν κι αυτά αφου χωθηκαν στο σωμα των γουρουνιων.

Αλλά που μπήκαν στο σώμα των γουρουνιών δεν μας νοιάζει βέβαια
έτσι δεν είναι; Όλα για τον άνθρωπο, όλα φτιαγμένα και προσαρμοσμένα στα μέτρα του ανθρωποκεντρισμού. Όλα για το συμφέρον μας για την πάρτη μας και για το τομάρι μας!!

Επειτα ηρθε η ωρα του πανηγυρικου λογου της
ημερας . Τιμησε τη μνημη του στρατηλατη Αγιου αναφεροντας λεπτομερειες από τον βιο του.

Στρατηλάτης άγιος; Ποιος ξέρει τι εγκλήματα θα έχει κάνει κι
αυτός και τι βασανιστήρια σε αλλόθρησκους…

«Τη Υπερμάχω στρατηγώ τα νικητήρια...» του
Ακαθιστου Υμνου πλημμυρισε την αιθουσα . Εψελναν ολοι και
τοσο υπεροχα σα να ‘ταν χορωδια!


Μήπως ήταν της μεγάλης ιδέας της μεγάλης Ελλάδας του μεγάλου βυζαντίου;


Άμα πας μερικές φορές ακόμα, μπορεί να σε πλησιάσουν για να σε κάνουν μέλος. Καλέ πού πας να μπλέξεις;

thanasis

Αριθμός μηνυμάτων : 120
Registration date : 01/04/2008

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Ο παππούλης Ανανίας των Εξαρχειων

Δημοσίευση από Admin Την / Το Τρι Νοε 18, 2008 9:46 am

To να ευτελιζεις τη σκεψη του αλλου σου ειναι συνηθειο απο μικρος ή σε εμπνεω ?
Το να διυλιζεις επισης τον κωνωψ συνεχως φιλε Θαναση θα σε καταντησει στο τελος γραφικο ...
Σ ευχαριστω που ενδιαφερεσαι για μενα και δε θες να μπλεξω ετσι μικρο παιδι που ειμαι μπορει να παρασυρθω .Δικαιολογεισαι ωστόσο για τη γνωμη σου αυτη γιατι αν με ηξερες μονο αυτο δε θα σκεφτοσουν !Πιστεψε με!!!

Σ αφηνω να σκεφτεις μη σου χει ξεφυγει κατι που δε το γραψες μιας και το κανεις με δοσεις ..

Υποψιν τουτο δω ηταν κειμενο στιγμιαιας γραφης κι οχι προγραμματισμενο ...
αν αυτο σου λεει κατι !!! Like a Star @ heaven
καλο σου βραδακι

_________________
Γνωριζω το τέλος . Η πορεια με παραπλανα...

"ΟΛΒΙΟΣ ΟΣΤΙΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΕΣΧΕ ΜΑΘΗΣΙΝ"

Admin
Admin
Admin

Αριθμός μηνυμάτων : 1288
Ηλικία : 47
Τόπος : Athens
Registration date : 17/02/2008

Character sheet
castle:
0/0  (0/0)

http://www.youtube.com/user/neomonastiri

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Ο παππούλης Ανανίας των Εξαρχειων

Δημοσίευση από thanasis Την / Το Τρι Νοε 18, 2008 11:18 am

Αντεεε πετάς τη σκούφια σου για καυγά;

Εσένα ευτελίζω έτσι
το βλέπεις;

Την άποψη μου λέω η οποία είναι ότι εκεί μέσα που μπήκες δεν
ήταν παρά ένα καμουφλαρισμένο μπουρδέλο!!! Είπες αυτά που είδες και λέω αυτά που
βλέπω.
Σου έθιξα το κατεστημένο και τα ταμπού σου κι εσένα ε; σου πρόσβαλα
τη θρησκεία; Δεν πειράζει δεν παθαίνει τίποτα μη φοβάσαι.



Τη σκέψη σου δεν την ευτελίζω εγώ, αλλά η πονηροπαρέα του
Ανανία που σε μάγεψε και τα είδες όλα ρόδινα.

thanasis

Αριθμός μηνυμάτων : 120
Registration date : 01/04/2008

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: Ο παππούλης Ανανίας των Εξαρχειων

Δημοσίευση από Admin Την / Το Τρι Νοε 18, 2008 11:34 am

Mαλιστα ...τωρα τι να προσθεσω σ αυτα που εγραψες ?

Μαλλον οτι πηγες κι εσυ εκει και εχεις αλλη αποψη ...καλως !!!Αν οχι τοτε αυτα που λες ειναι αερας ...............κρινεις κατι συγκεκριμενο χωρις να εχεις αποψη εξ ιδιοις ? τι σοι κανιβαλισμος ειναι αυτος!!!
Βαριεμαι τωρα να ψαξω και που εχω βαλει τα γαντια του μποξ ας μη το συνεχισουμε ..αλλη φορα αν δε σε πειραζει!

_________________
Γνωριζω το τέλος . Η πορεια με παραπλανα...

"ΟΛΒΙΟΣ ΟΣΤΙΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΕΣΧΕ ΜΑΘΗΣΙΝ"

Admin
Admin
Admin

Αριθμός μηνυμάτων : 1288
Ηλικία : 47
Τόπος : Athens
Registration date : 17/02/2008

Character sheet
castle:
0/0  (0/0)

http://www.youtube.com/user/neomonastiri

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή


 
Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτή
Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης