neo monastiri

Η ΚΑΠΝΟΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω

Η ΚΑΠΝΟΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ

Δημοσίευση από Admin Την / Το Κυρ Απρ 06, 2008 1:54 pm

Οι
βασικές καλλιέργειες στο χωριό ήταν τα σιτηρά. Κάπου- κάπου όμως στο
κάμπο, σπέρνανε και κανένα καλαμπόκι 'ξηρκό», για να μπορούν να
φκιάνουν και καμιά μπομπότα και για να θρέψουν τα πράματα. Αλλά και
αρκετά χωράφια με σουσάμι σπέρνανε κατά τη διάρκεια της κατοχής μέχρι
και το 1965.


Το χωριό είχε αποκτήσει όμως φήμη για τα καλά καπνά που παρήγαγε ακόμα πολύ πριν από το Πόλεμο.

Από
το 1925 στο χωριό καλλιεργούσαν συστηματικά το καπνό. Μια ποικιλία που
τη λέγαν ..Σαρί»:Ολα τα γιούρτια του χωριού την άνoιξη πρασίνιζαν από
τα καπνά. Μα τα καλύτερα καπνοχώραφα ήταν στα ..Δένδρα», απέναντι από
τη Τρανή τη Βρύση, πέρα από το ρέμα. Τα χωράφια αυτά εκτός από τη καλή
παραγωγή, βγάζανε και πολύ καλή ποιότητα και η τιμή τους ήταν υψηλότερη
από τη τιμή που έπαιρναν το καπνό στα γειτονικά χωριά.


Το
1935 ο Νίκος ο Μερτέκης, που φαίνεται ότι γνώριζε καλά το καπνό, με την
άδεια της τότε Εφορίας Καπνού, πήγε δείγμα από το καπνό του χωριού στην
νεοσυσταθείσα τότε Έκθεση Θεσσαλονίκης. Οι αρμόδιοι εξέτασαν το καπνό
και αποφάνθηκαν ότι ο καπνός της Γιακαρόμπας ήταν σπάνιας και
εξαιρετικής ποιότητας και απέσπασε βραβείο. Αποτέλεσμα, ενώ μέχρι τότε
ο καπνός αγοράζονταν προς 9 με 10 δραχμές το κιλό, μετά το βραβείο της
Έκθεσης η τιμή του καπνού εκτοξεύτηκε στις 40 δρχ. το κιλό και ο καπνός
της


Γιακαρόμπας
έγινε γνωστός στο Πανελλήνιο, Για πολλά χρόνια η καλλιέργεια του καπνού
πήγαινε πολύ καλά. Με τη πάροδο όμως του χρόνου η τιμή σιγά ­σιγά
άρχισε να πέφτει και κάπου στο 1954-55 η καλλιέργεια του καπνού
σταμάτησε,


Αργότερα
στις αρχές της δεκαετίας του 1960 οι κάτοικοι θυμήθηκαν τις καλές μέρες
του καπνού των προηγούμενων χρόνων και είπαν να ξαναδοκιμάσουν, Έτσι το
1962 άρχισαν να καλλιεργούν μια νέα ποικιλία, (,Τα μυρωδάτα
Σμύρνης».Εμφανίστηκαν πάλι οι φυταριές στα οικόπεδα και τα γα'ίδούρια
φορτώθηκαν τα καζανοντενεκέδια, οι ρεντέδες επιστρατεύτηκαν και ξανά ο
αγώνας από την αρχή.


Δύσκολη
η καλλιέργεια του καπνού την εποχή εκείνη. Όλα γινόταν με το χέρι το
φύτεμα, το πότισμα, το σπάσιμο και το αρμάθιασμα. Όταν έφτανε ο καιρός
για το «Σπάσιμο», νύκτα σηκώνονταν με τα φανάρια να πάνε στο χωράφι.
Στο σκοτάδι γινόταν το «Σπάσιμο», φύλο-φύλο τα βάζανε στις κοφίνες και
πριν σηκωθεί ο ήλιος τα φόρτωναν στα γα'ίδούρια και τα κουβαλούσαν στις
αυλές των σπιτιών. Εκεί πριν καλά-καλά προφτάσουν να ξεκουραστούν
μικροί­μεγάλοι, στο ίσκιο κάτω από καμιά μουριά, άρχιζε το άλλο βάσανο.
το


αρμάθιασμα.
Μια μεγάλη βελόνα σχεδόν μισό μέτρο, με ένα μακρύ και γερό σπάγκο.
Φύλο-φύλο με προσοχή να περάσει η βελόνα στο νεύρο, κάνανε τις αρμάθες.


Όταν
με το καλό τελείωνε το αρμάθιασμα και αφού ορισμένοι πρωτάρηδες είχανε
τρυπήσει αρκετά από τα δάκτυλά τους, οι αρμάθες πήγαιναν χωρίς
χασομέρια στις λιάστρες, που είχαν φροντίσει να έχουν στηθεί από πριν
και να είναι έτοιμες, για να στεγνώσει το καπνό.


Οι
άνθρωποι βρομολογούσαν από τη κορφή μέχρι το πάτο από τη μυρωδιά του
καπνού. Εκείνη η μαύρη λίγδα κολλούσε παντού, στα χέρια στα ρούχα, στα
κοφίνια, ακόμα και στα ζώα. Σχεδόν όλο το καλοκαίρι περνούσε στα
καπνοχώραφα. Και όταν με το καλό τελείωναν και οι αρμάθες είχαν
αποξηρανθεί, άρχιζε ένας άλλος μπελάς.


Το
πάτημα στη κάσα για να γίνει το δέμα με το καπνό. Αυτό ήταν λεπτή και
σοβαρή δουλειά. Ξανά φύλο-φύλο με τη σειρά στη κάσα να πατηθεί καλά, να
τυλιχθεί με τη λινάτσα και να ραφτεί με τη σακοράφα. Μεγάλη ταλαιπωρία!


Οι μεσίτες και οι έμποροι άρχισαν να κοροϊδεύουν τους χωρικούς. Ψάχνανε να βρούνε αιτία να ρίξουν τη τιμή.

Μία
επικαλούνταν ότι δεν τους αρέσει :το χρώμα, μία ότι το καπνό έχει
ανάψει και δεν θα βγάλει καλή ποιότητα, την άλλη ότι ξέρεις τα χωράφια
σου δεν είναι καλά και δεν βγάζουν καλό καπνό και άλλες φτηνές
δικαιολογίες. Το αποτέλεσμα ήταν «Τα μυρωδάτα Σμύρνης» να μην έχουν
πέραση, να μένουν αδιάθετα, η τιμή τους να κυμαίνεται κοντά και μετά
βίας στις 30 δραχμές το κιλό και στο τέλος τα βάζανε φωτιά, με την
επίβλεψη των αρμοδίων.


Έτσι
οι χωριανοί απελπίστηκαν με την κατάσταση που επικρατούσε στη
καλλιέργεια του καπνού και μετά από δύο χρόνια ο καπνός έγινε «καπνός»
από τη Γιακαρόμπα και έκτoτε δεν ξανά επέστρεψε.

_________________
Γνωριζω το τέλος . Η πορεια με παραπλανα...

"ΟΛΒΙΟΣ ΟΣΤΙΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΕΣΧΕ ΜΑΘΗΣΙΝ"

Admin
Admin
Admin

Αριθμός μηνυμάτων : 1288
Ηλικία : 47
Τόπος : Athens
Registration date : 17/02/2008

Character sheet
castle:
0/0  (0/0)

http://www.youtube.com/user/neomonastiri

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή


 
Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτή
Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης