neo monastiri

To Ροζ Μπουκαλακι ...

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω

To Ροζ Μπουκαλακι ...

Δημοσίευση από Admin Την / Το Τετ Ιαν 21, 2009 1:18 pm

Ενας μικρος προλογος ...

Πως ειναι να θωρρεις τον κοσμο σου για μια στιγμη μ αλλα ματια?
Πως ειναι να βλέπεις τα πραγματα που σε περιστοιχιζουν οχι με τα ματια σου αλλα με τη φαντασια ?
Πως γινεται να δινεις ψυχη σε κατι αψυχο σε κατι ασημαντο ,γι αλλους σκουπιδι ?
Πως γινεται μια μερα σαν ολες τις αλλες εσυ να παιρνεις πενα και χαρτι και σαν τυχοδιωκτης αντι-συγγραφεας , να προσπαθεις να ξορκισεις τις σκεψεις σου?
Πως μπορει τα χρωματα να ζωντανευουν την αληθεια σου ?
Πως μπορεις εσυ να στεκεσαι σε μια στιγμη ενω διπλα κυλα η ζωη σου ?

Κι ομως σ ολους μια μερα μας χαριζεται ...μια μοναδικη μερα και κεινη κρυβει στην αγκαλια της την αληθεια ! Τη μικρη δικη μας αληθεια ...

sinefo

Κι επειδη ολα δε χρειαζεται να εχουν κι ενα τελος ,ετσι ο,τι διαβασετε εχει προς το παρον μονο αρχη (δικη της αποφαση η συνεχεια ).... κι ανηκει στην ...INOGIDA (A.T.)


20/06/2008

ΤΟ ΡΟΖ ΜΠΟΥΚΑΛΑΚΙ ΜΕ ΤΟ ΜΑΓΙΚΟ ΦΙΛΤΡΟ…..


Α΄
ΜΕΡΟΣ



Σήμερα
έχει μια πολύ όμορφη μέρα, και είπα να βγω έξω να δω λίγο ήλιο… να δω λίγο
κόσμο να χαμογελάσω μέσα μου μια και ο κόσμος πια έπαψε να χαμογελάει.. βγήκα
λοιπόν για ένα χαζοχαρούμενο και ολόδικο μου περίπατο…


Περπατώντας
μέσα στην γλυκιά γαληνή του Χαλανδρίου σιγά σιγά οι μπαταρίες μου γεμίζουν
εισπράττοντας λίγη από την αθωότητα των
δέντρων των πουλιών που ίσα ίσα που ακούγονται, του απέραντου ουρανού, που
ευτυχώς , όπου κι αν είσαι μπορείς να γυρίσεις το βλέμμα σου και να τον
κοιτάξεις … είναι ο μόνος που θα σου χαριστεί απλόχερα, θα είναι εκεί όποτε κι
αν το θελήσεις, αλλά οι άνθρωποι πια τον έχουν ξεχάσει, δεν γυρίζουν πια το
βλέμμα τους προς τα πάνω , κουράστηκαν…θέλουν μονάχα να κοιτάνε κάτω..


Εκεί
που περπατώ κάτι ροζ και μικρό με αποσπάει από την νωθρότητα μου, ίσως να ναι
και απλή ανθρώπινη περιέργεια πως κάτι τόσο όμορφο, τόσο μικρό και τόσο ροζ να κείτεται
μοναχό του στο πεζοδρόμιο σαν ένα ασήμαντο και μικρό σκουπιδακι και σκύβω να δω τι μπορεί να είναι… Ένα τόσο δα μικρό
και όμορφο ροζ μπουκαλάκι…


Πως
μπορεί κάτι φαινομενικά τόσο ασήμαντο να σου αποδιοργανώσει όλο το σύμπαν? Να
αλλάξει τη ζωή σου έστω και για μια στιγμή…να δώσει άλλο νόημα ..να μπεις στη
λογική να ανακαλύψεις τι είναι, να μάθεις πως λειτουργεί, πια η χρησιμότητα
του, γιατί το βρήκες εσύ και όχι κάποιος άλλος ..γιατί είναι ροζ.. γιατί είναι
τόσο μικρό.. γιατί μοιάζει με μπουκαλάκι… κι αν είναι μπουκαλάκι τι μπορεί να
έχει μέσα…αλλά πάνω από όλα ποίος άθλιος πέταξε στην άκρη του δρόμου σαν
σκουπίδι κάτι τόσο εκλεπτυσμένο και μοναδικό???


Και
μια απλή σου κίνηση μπορεί εκείνη τη στιγμή να λύσει όμως σου όμως αποριες..ενα
απλό τσακ και το μπουκαλάκι ανοιξε..αλλα δεν θες να χάσεις τη μαγεία του μυστήριου
του….αλλά σαν περίεργο ον προσπαθείς να το ανοίξεις αλλά άδικος κόπος ..έχει σφηνώσει και δεν
θέλεις να βάλεις δύναμη φοβάσαι μήπως το σπάσεις…..το κουνάς και είναι γεμάτο
άρα δεν είναι άχρηστο και παρά το όμορφο του περιτύλιγμα δεν γράφει τίποτα πάνω
που να καθορίζει το περιεχόμενο του..και σκέφτεσαι τι μπορεί να έχει μέσα αυτό το όμορφο ροζ μπουκαλάκι..?


Η
μέρα σου ξαφνικά απόκτησε άλλο νόημα αλλά ταυτόχρονα απόκτησε και ερωτηματικά
και αμφιβολίες…


Να προσπαθήσεις
να το ανοίξεις η να το αφήσεις στην δική του κρίση ποτέ αυτό θα θελήσει να ανοίξει
από μόνο του….


Να
του φερθείς με όμορφο τρόπο μήπως σε εμπιστευτεί και ανοίξει η να του δώσεις το
χρόνο του….

20/06/2008


Να βάλεις
όλη σου τη δύναμη και να το σπάσεις παίρνοντας βιαία την απάντηση που θέλεις η
θα το κακοποιήσεις και θα διαταράξεις την προσωπικότητα και τα θέλω του….



Τέλος
μπορείς να το αφήσεις πίσω στη γωνία που
το βρήκες, αγνοώντας εντελώς την ύπαρξη του, και μην αφήνοντας το να διαταράξει
άλλο την καθημερινότητα, την γαληνή και την ρουτίνα σου, που ίσως να μην είσαι
έτοιμος και μαθημένος σε τέτοιου είδους
συγκινήσεις…..


Είπα πιο πριν σαν τελευταίο ενδεχόμενο ότι μπορώ να
αγνοήσω εντελώς το ροζ μπουκαλάκι και να συνεχίσω ανέμελη τον χαζό περίπατο μου…..



Πολύ
κακώς το ανέφερα διότι είναι μόνο λόγια…τώρα είναι πλέον πολύ αργά η περιέργεια
μου, που είχε πέσει σε χειμερία νάρκη τώρα ξύπνησε…ξύπνησε και πάει προς
αναζήτηση λείας….


Αλλά
και ποιος ανόητος , στεγνός ,αναίσθητος και στείρος άνθρωπος θα περιφρονούσε αφήνοντας
σε μια γωνία μόνο του κάτι τόσο μοναδικό?


Ποιος
θα μπορούσε να μην αναρωτηθεί ποιες συγκυρίες της ζωής το έφεραν εκεί πεταμένο
σε μια γωνία σαν άχρηστο σκουπίδι….

Ποιος
το πέταξε, γιατί το πέταξε, αν φταίει εκείνο η όχι, μήπως θέλησε από μόνο του να
φύγει, αν χάθηκε, αν κρύβει κάποιο μυστικό και κρύφτηκε εκεί ώστε να μην το παρατηρήσει
κανείς, η στάθηκε εκεί ώστε να τραβήξει την προσοχή και το πάρει κάποιος για να
μην είναι πια μόνο του….


Κανείς
δεν γνωρίζει για το προσωπικό δράμα αυτού του μοναχικού ροζ μπουκαλιού .. κανείς
αλλά κι αυτό έχει σφηνώσει πεισματικά και αρνείται να ανοίξει…


Ίσως τελικά
κάποιο μυστικό να κρύβει.. ίσως να προέρχεται κι από άλλη εποχή, η από κάποιο παραμύθι
και να έχει μαγικό φίλτρο.. ίσως.. ίσως.. τι άλλο μόνο ίσως…..


Αλλά
στην εποχή μας μαγικά φίλτρα δεν υπάρχουν.. μόνο μαγικές λέξεις.. μαγικές
πράξεις… μαγικές στιγμές.. μαγικές μέρες… και όλα τα συναφή των μαγικών που
απλά μαγεύουν χωρίς να περιέχουν μαγεία…και εγώ σαν συλλέκτης δεν θέλω να χάσω
ούτε στιγμή από την υποτιθέμενη μαγεία αυτού του μοναχικού ροζ μπουκαλιού…


Κι ας
παίρνω πλέον συνειδητά το ρίσκο ότι μπορεί να παραμυθιαζομαι..κι ας είναι ουτοπικό..
εγώ το μπουκαλάκι αυτό θα το ανοίξω με οποιονδήποτε τρόπο.. χωρίς όμως να το βιάσω
, θέλω να κρατήσει τον χαρακτήρα και την προσωπικότητα του αναλλοίωτη … έτσι μόνο
θα μπορέσω να εκτιμήσω την άξια του χωρίς καμία ψευδαίσθηση, χωρίς ενοχικά σύνδρομα
, χωρίς λάθος εκτιμήσεις…


ΤΕΛΟΣ Ά ΜΕΡΟΥΣ





Έχει επεξεργασθεί από τον/την Admin στις Τετ Μαϊος 15, 2013 12:08 pm, 1 φορά

_________________
Γνωριζω το τέλος . Η πορεια με παραπλανα...

"ΟΛΒΙΟΣ ΟΣΤΙΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΕΣΧΕ ΜΑΘΗΣΙΝ"

Admin
Admin
Admin

Αριθμός μηνυμάτων : 1288
Ηλικία : 47
Τόπος : Athens
Registration date : 17/02/2008

Character sheet
castle:
0/0  (0/0)

http://www.youtube.com/user/neomonastiri

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: To Ροζ Μπουκαλακι ...

Δημοσίευση από Admin Την / Το Τετ Ιαν 21, 2009 1:21 pm

20/06/2008

Η
ΣΙΩΠΗΡΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΤΟΥ ΡΟΖ ΜΠΟΥΚΑΛΙΟΥ….



Β΄ ΜΕΡΟΣ

- ¨Όσο
ροζ κι αν φαίνομαι δεν είμαι .. ( είπε το μπουκάλι…. ) Είπε το μπουκάλι? Μιλάνε τα μπουκάλια??
Είναι ποτέ δυνατόν?? …. Μάλλον όχι.. κι όμως αυτό εννοούσε , αυτό εννοεί ,
χωρίς να μιλήσει , δεν χρειάζεται? δεν μπορεί? δεν θέλει? ακόμα τουλάχιστον…..


Αλλά
εγώ πάλι νομίζω πως αυτό άκουσα… μπορεί να φταίει η καχυποψία των ανθρώπων προς
τα αντικείμενα χρώματος ροζ…. Χαρακτηρίζει το ροζ..επιεικως την αθωότητα και
στην χειρότερη την φαιδρότητα…. Άρα το μπουκάλι έπρεπε να πάρει θέση, να μην
αφεθεί σε πρόχειρους και εύκολους χαρακτηρισμούς επειδή είναι ροζ …. Και έτσι
έκανε και καλά έκανε…


Σ΄ αυτό
το σημείο αξίζει να σημειωθεί πως από την στιγμή που το μπουκαλάκι μίλησε εγώ
σταμάτησα να το προσδιορίζω ως μπουκαλάκι … αλλά ως μπουκάλι που σημαίνει πως
με μια του λέξη σε μένα έσπασε τελείως ο τσαμπουκάς και αντίθετα σε αυτό δόθηκε κύρος στην υπόσταση του…. και
αυτό το λέω χωρίς απολύτως καμία κακή
διάθεση εξάλλου δεν ήθελα ούτε να το αποδοκιμάσω ούτε να το μειώσω, ο
χαρακτηρισμός μου ως μπουκαλάκι μονάχα διάθεση ευαισθησίας και
προστατευτικοτητας απέναντι του είχε…. όσο
για το σπάσιμο του τσαμπουκά το λέω χαριτολογώντας και μόνο όποτε από
εδώ και στο εξής το μπουκάλι θα ξαναγινεί μπουκαλάκι γιατί εγώ μπουκαλάκι το
γνώρισα και μπουκαλάκι θέλω να παραμείνει… τουλάχιστον για μένα…….


-¨ Ροζ
είναι μόνο αυτό που βλέπουν τα μάτια σου…(ψιθύρισε το μπουκαλάκι…)


- ¨
Το ψάξες ….?? (ξανάπε πιο δυνατά και με
άλλο τόνο πιο αιχμηρό..)


-¨ Μ΄
άφησες να ψάξω? ( απάντησα… )



Όχι αλλά γιατί να ψάξεις κάτι που για όλους είναι τόσο εμφανές ? Είμαι ροζ ..τι
άλλο θα μπορούσα να είμαι για σένα εκτός από ροζ? (είπε εντελώς κυνικά το μπουκαλάκι..)



Για μένα μπορεί να μην είσαι ροζ , μπορεί να είσαι και λευκό.. μπορεί να είσαι
και κατάμαυρο, όπως μπορεί να είσαι και διάφανο να μην έχεις καν χρώμα, ούτε
ύλη, να μην είσαι τίποτα, δεν ξέρω ακόμα δεν μ΄αφηνεις να δω ( είπα με αυστηρό
τόνο) … και το μπουκαλάκι σώπασε….



20/06/2008


Αυτό
σώπασε και εγώ γέμισα ένοχες.. ένοχες για τον ψυχολογικό εκβιασμό που μόλις
υπέστη το μπουκαλάκι από εμένα, που το προκάλεσα βιαία να απολογηθεί με τον
τρόπο μου, που δεν τήρησα αυτά που τόση ώρα έλεγα, που δεν σεβάστηκα τα θέλω
του και δεν του έδωσα το χρόνο του…


Εκεί
λοιπόν που πήγε σιγά – σιγά και πολύ δειλά να ανοίξει ξανακουμπωσε πιο σφιχτά
από πριν έχοντας αντιληφθεί τον εκβιασμό μου… μη ηθελημένος από την δική μου
την μεριά αλλά εντελώς αυθόρμητος από
την φύση μου αλλά αυτό δεν το γνωρίζει…


-¨ Συγνώμη
, δεν ήθελα να σε πιέσω , ούτε να σε θίξω….(είπα ψιθυριστά.. )


Καμία
απάντηση μονάχα σιωπή…. και καθώς το κοιτώ παρατηρώ μια εμφανή αλλαγή στο χρώμα
του , που από αχνό ροζ σιγά – σιγά γίνεται έντονο και μετά σχεδόν κατακόκκινο..
από οργή, από θυμό, από αγανάκτηση η από όλα αυτά που συντέλεσαν σε μια σιωπηρή
διαμαρτυρία ενός κακοποιημένου λεκτικά
ροζ μπουκαλιού…..


Αυτή
τη στιγμή το μόνο που ξέρω είναι πως έχασα την εμπιστοσύνη του, πως το παιχνίδι
της κατάκτησης χάθηκε από δικό μου λάθος, μέχρι στιγμής τουλάχιστον…


Δεν
πειράζει, δεν χρειαζόταν να γίνει αυτό, αλλά έγινε… το μόνο που χάθηκε είναι
λίγος χρόνος κι΄ας φαίνεται ωμό και κυνικό αυτό που λέω, πρέπει να περιμένω έως
ότου το μπουκαλάκι να ξαναγινεί αχνό ροζ…..


Να
έρθει στο φυσιολογικό του χρώμα για να μπορέσω να ξανακερδίσω την εμπιστοσύνη
του…………



ΤΕΛΟΣ Β΄ ΜΕΡΟΥΣ

_________________
Γνωριζω το τέλος . Η πορεια με παραπλανα...

"ΟΛΒΙΟΣ ΟΣΤΙΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΕΣΧΕ ΜΑΘΗΣΙΝ"

Admin
Admin
Admin

Αριθμός μηνυμάτων : 1288
Ηλικία : 47
Τόπος : Athens
Registration date : 17/02/2008

Character sheet
castle:
0/0  (0/0)

http://www.youtube.com/user/neomonastiri

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: To Ροζ Μπουκαλακι ...

Δημοσίευση από Admin Την / Το Τετ Ιαν 21, 2009 1:26 pm

20/06/2008


ΜΙΑ ΤΖΟΥΡΑ
ΛΕΥΚΟ……….….



Γ΄ ΜΕΡΟΣ


-¨ Θέλω
να μ αφήσεις εκεί που με βρήκες και να σηκωθείς να φύγεις (είπε οργισμένο το μπουκαλάκι…)


Επιτέλους
μίλησε… δεν σήκωσε λευκή σημαία αλλά τουλάχιστον μίλησε… πάνω που αυτή η παγερή
σιωπή του είχε αρχίσει να με τρομάζει, κι ας μην το παραδεχόμουν …. ούτε σε μένα…


Δεν απάντησα
, από φόβο μήπως πω κάτι λάθος, κάτι που δεν έπρεπε εκείνη την στιγμή, και ένα απανωτό
λάθος θα με έφερνε σε ακόμα πιο δυσχερή θέση, θα έκανε την κατάσταση τραγική…
ίσως να σήμανε και την οριστική ρήξη… έτσι το κοίταξα με ύφος σχεδόν υποτακτικό και βλέμμα που έλεγε τα πάντα
χωρίς να μιλάει, πολύ τρυφερό, πολύ αθώο, για τα δικά μου μέχρι τότε δεδομένα…
και σχεδόν παραπλανητικό, όχι ψεύτικο, αλλά δεν έπρεπε να χάσω την μάχη εκείνη
την στιγμή και αυτό έκανα…….


Τότε
κατάλαβα πως είχε έρθει η ώρα για το μπουκαλάκι να κάνει την επανάσταση του…
μια επανάσταση που στα σίγουρα θα είχε εμένα αποδεκτή.



Αποδεκτής
τινός όμως και γιατί?... μάλλον των έμμονων και των φόβων ενός άγνωστου μέχρι
χτες για μένα μπουκαλιού…εγώ θα πλήρωνα όλα του τα απωθημένα , τις ανασφάλειες
και τα κόμπλεξ του?... κι από εκείνη την στιγμή άρχισε η χαρά μου να γίνεται
διφορούμενη και να μεταλλάσσεται σε φόβο.. μήπως η αρχική μου έξαρση και έπαρση
για το ευρετρο μου μετατρεπόταν απλά σε χαμένο χρόνο…. όπως τόσες άλλες
φορές?....


Και
αναρωτιόμουν…ήταν ανάγκη να ξεσπάσει τώρα που το βρήκα εγώ?


Δεν
μπορώ να πω πως δεν είχα καμία ευθύνη για την συμπεριφορά του μπουκαλιού.. αλλά
ήμουν έτοιμη να έρθω αντιμέτωπη με τα υπαρξιακά του η είχε έρθει η ώρα να
αποχωρίσω όπως και με προέτρεψε?


Το
μόνο βέβαιο ήταν πως είχα προσβληθεί
παρά πολύ από τα λόγια του, και όσο πέρναγε η ώρα έχανα όλο και
περισσότερο την ψυχραιμία μου.. Να μείνω η να φύγω?...



Αν
φύγω θα αποτινάξω τον ζυγό του μπουκαλιού από πάνω μου αλλά που θα ξαναβρώ
τέτοιο μπουκαλάκι?... αν μείνω θα πρέπει να δείξω ανοχές.. δεν ήμουν όμως ούτε
έτοιμη ούτε προετοιμασμένη για κάτι τέτοιο…


Εξάλλου
πώς να ήξερα στα σίγουρα αν δεν
επρόκειτο για ένα πολύ κακομαθημένο και αύθαδες μπουκαλάκι που το παρατήσανε
στη μέση του δρόμου επειδή δεν ανεχόντουσαν άλλο την απαίσια συμπεριφορά
του?...



20/06/2008


Για δεύτερη
φορά έπιασα τον εαυτό μου να αναιρεί τις αρχικές του σκέψεις προς το μπουκαλάκι… ευτυχώς και για καλή μου τύχη
τώρα ήταν μόνο σκέψεις όχι λόγια… αλλά σκέψεις χωρίς καμία συνοχή, χωρίς αποτέλεσμα,
χωρίς απόφαση όποτε έπρεπε να τις αφήσω στην άκρη….


Ήμουν
για ώρα στην άκρη ενός δρόμου παρατηρώντας ένα άψυχο αντικείμενο να παίρνει σάρκα
και οστά, ενώ ταυτόχρονα εγώ ταυτιζόμουν μαζί του για να μπορέσω να το κατανοήσω….


Αλλά
ποια μάχη μπορεί να κατακτηθεί όταν δεν υπάρχει καμία αλληλουχία, οι πιθανότητες ελάχιστες, ο κόπος μεγάλος και το αποτέλεσμα άγνωστο…και
αυτό ίσως να μην το ένοιαζε καθόλου, ένοιαζε όμως εμένα…. εγώ ήμουν έμψυχο…


Είχε έρθει
λοιπόν η ώρα να καταλάβω πως έπρεπε να το δελεάσω…. όχι και τόσο θεμιτός ο τρόπος αλλά έπρεπε… εξάλλου το δέλεαρ που θα χρησιμοποιούσα
δεν θα ήταν και τόσο κακοπροαίρετο το αντίθετο μάλιστα.. έπρεπε όμως να σκεφτώ καλά
πρώτα τι θα ήταν αυτό που θα χρειαζόταν περισσότερο εκείνη την στιγμή και να
του το προσφέρω….


Μια τζούρα
με χρώμα… μια τζούρα λευκού χρώματος για να ξανοίξει και να επανέλθει στο αρχικό
του αθώο κουφετί…


Μια
τζούρα λευκό θα ήταν ότι έπρεπε εκείνη την στιγμή θα το ανακούφιζε από την
υπερένταση και την νευρικότητα του… είχα βρει λοιπόν το ελαφρύτερο και το πιο απενοχοποιημενο ηρεμιστικό για το
κουρασμένο μπουκαλάκι μου… που ήθελα να ξαναγινεί ροζ , βρίσκοντας έτσι τον
εαυτό και τις ισορροπίες του….



Ευτυχώς για μένα , είχα βρει την λύση το μόνο που
έμενε ήταν να την κάνω πράξη…… για να
σώσω έτσι και το άψυχο αλλά και το
έμψυχο…



ΤΕΛΟΣ Γ΄ ΜΕΡΟΥΣ

_________________
Γνωριζω το τέλος . Η πορεια με παραπλανα...

"ΟΛΒΙΟΣ ΟΣΤΙΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΕΣΧΕ ΜΑΘΗΣΙΝ"

Admin
Admin
Admin

Αριθμός μηνυμάτων : 1288
Ηλικία : 47
Τόπος : Athens
Registration date : 17/02/2008

Character sheet
castle:
0/0  (0/0)

http://www.youtube.com/user/neomonastiri

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Απ: To Ροζ Μπουκαλακι ...

Δημοσίευση από Admin Την / Το Τετ Ιαν 21, 2009 1:29 pm

ΜΕΡΟΣ Δ΄

20/06/2008


Η ΑΠΕΝΟΧΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΚΟΚΚΙΝΟΥ


Ποιον
πάω να κοροϊδέψω? Μάλλον τον εαυτό μου…..τον εαυτό μου και τον εγωισμό μου θέλω
να προστατεύσω….αυτό το άψυχο πλασματακι…. το χω του χεριού μου……για την
ώρα…. Ότι και να λέει αυτό…και το
ξέρουμε και οι δυο μας……..


-
Έχασες το χρώμα
σου? (είπε ειρωνικά το μπουκαλάκι..)


-
Όχι… (είπα μονολεκτικά)

-
Γιατί χλώμιασες τότε?

-
Γιατί μου επιτίθεσαι?

-
Γιατί μπορώ….(είπε
κυνικά…)


-
Τι μπορείς δηλαδή?

-
Όσο εγώ μπορώ να
σου επιτιθομαι.. άλλο τόσο εσύ μπορείς να συνδιαλέγεσαι με ένα μπουκάλι….(είπε
μυδιαζοντας..)


-
Και εγώ μπορώ να
σε κάνω κομμάτια άμα θέλω… (είπα..)


-
Δεν πρόκειται να
το κανείς αυτό..


-
Γιατί?

-
Γιατί είσαι
εντελώς ανίκανη να σκοτώσεις οτιδήποτε…ακόμα και άψυχο…


-
Δεν μπορείς να ξέρεις
τίποτα για μένα …. Όποτε μην παίζεις με τις ανοχές μου..


-
Έχεις ήδη χάσει
πολύ χρόνο μαζί μου, χωρίς να έχεις αποκομίσει ακόμα τίποτα…. Όποτε είσαι εντελώς
ακίνδυνη…..


-
……….(δεν του απάντησα…)
κι αυτό συνέχιζε να μιλάει….


-
Πως μπορεί να είσαι
τόσο δειλή?...( είπε με καυστικό τρόπο…)


-
Δειλή… γιατί δειλή?
Τι άλλο θα μπορούσα να κάνω δηλαδή? (ειπα..ψυθιριστα σχεδόν)


-
Μόνο να πάρεις
…(είπε)


-
Τι να πάρω?(ρώτησα)

-
Το περιεχόμενο…να
το πάρεις χωρίς ερωτήσεις … το άψυχο εξάλλου δεν μπορεί να αμυνθεί.. ….


-
Δεν ξέρω , αν το
θέλω….



Είπα κοφτά καταλαβαίνοντας τις προθέσεις του…. και ότι
δεν έχει πλέον τίποτα να χάσει…. το πολύ
να ξεμείνει πάλι στην άκρη του δρόμου μέχρι
να το βρει ο επόμενος διαβατής…. Ίσως να το διασκεδάζει κάτι τέτοιο…ξέρει τον τρόπο
….μάλλον το ίδιο έργο θα έχει ξαναπαιχτεί
πολλές φορές …για αυτό έχασα στα σημεία….πάλι παρασύρθηκα…από ένα αθώο κουφέτο μικρό θεριό… είμαι δειλή έχει δίκιο…αυτή την στιγμή …είμαι δειλή και ηττημένη…..


Μόλις
είχα συνειδητοποιήσει πως είχα να αντιμετωπίσω έναν υποβολέα του εαυτού μου….





ΤΕΛΟΣ Δ΄ΜΕΡΟΥΣ

_________________
Γνωριζω το τέλος . Η πορεια με παραπλανα...

"ΟΛΒΙΟΣ ΟΣΤΙΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΕΣΧΕ ΜΑΘΗΣΙΝ"

Admin
Admin
Admin

Αριθμός μηνυμάτων : 1288
Ηλικία : 47
Τόπος : Athens
Registration date : 17/02/2008

Character sheet
castle:
0/0  (0/0)

http://www.youtube.com/user/neomonastiri

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή


 
Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτή
Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης